"In My Life"movie premiere

Last night I was invited by my friend to watch the premiere night of IN MY LIFE at SM Megamall. Sabi ng friend ko punta daw ako ng mega at around 8pm and dun na lang kami magkita. I decided to wait at Polo Locco sa ground floor ng mega and to keep me busy I just read my pocketbook. It was quarter to 9 nung magkita kme sa mega sabi nya galing pa sila sa Trinoma kse meron din movie premiere ng In My Life. He hand me this Press ID and told me to follow John Llloyd Cruz when he enters the mall. Grabe ang daming tao, sa labas ng mall at loob ng mall, around the escalator punong-puno walang akong masabi sa mga fans. Then here came John Lloyd so ako naman sunod-sunod lang sa likuran nya together with security grabe ang gwapo niya as in makalaglag panty. From ground floor to the cinema kasama ko sya even sa red carpet kasama ko sya maglakad. Feeling ko sobrang lucky ko na. Wala akong ibang marinig kundi tilian ng fans habang naglalakad kami going upstairs. Feeling ko artista na din ako na tinitilian ng fans. hehehe... Sayang nga lang I havent had the chance na magpa-picture with him kse dinumog na siya ng mga reporters. Then dumating na din si Ms. Vilma Santos, with her husband Sen. Ralph Recto, Luis Manzano and her youngest son. As I enter the cinema ganun pa din ang mga Vilmanians todo tilian and praises kay Ms. Vilma. Even fans ni John Lloyd and Luis Manzano ganun din.

What can I say About the movie? It's fantastic, never before seen story for a movie...
Sobrang ganda, yung movie trailer na napapanood natin sa TV kulang pa yun halos kalahati pa lang yun. There is more to reveal on the movie. Not to exaggerate pero ang totoo yung dala kong panyo basang-basa kakaiyak ko while watching the movie. Sobrang akong-ako. Panalong-panalo, Its a story about two gay couple living in New York and a mom who's migrating with them, struggling and trying to survive the life in New York. Basta madami pa I don't wanna elaborate more para may suspense. Sa movie matatawa ka, maiiyak ka at kakabahan ng bonggang bongga. The acting was superb, this shows how versatile John Lloyd. Yung batuhan ng linya nilang tatlo ang galing. Award winning ang movie same with the Actors and Actresses. I'm sure blockbuster movie ito.

Actually, I'm planning to watch it again together with my mom this coming Sunday at Galleria. Since she is a Vilmanian at the same time makaka-relate sya sa story sa mga nangyari sa akin and to my ex-lover na hindi nya pinaboran before. I just hope after mapanood ng mommy ko maintindihan nya ako ng lubusan and why do gay men exist in this world. And I know for sure magugustuhan din ng mommy ko ang story ng movie.

Paglabas ko ng movie house namamaga mga mata ko, as in lumobo kakaiyak sa movie. Nagka-mood swings tuloy ako, lungkot-lungkutan. Even here sa office when I came in sabi ng officemates ko namamaga daw mata ko. Sabi ko nanood kse ako ng premiere night kagabi ang sobrang dalang-dala ako sa story ang crayola to the max ako.

We'll nood na and see for yourself...

bad mood

wala ako sa mood for the past 3 weeks. bumalik yung dati kong habit, 3am na ako natutulog ubos na din ang valium ko kelangan ko pa ulit magpa-reseta. hay...........
lahat ng bagay na nangyayari sa akin puro mali, mga hindi inaasahang gulo.
hindi sumasang-ayon ang panahon sa desisyon ko. lahat hindi tugma.

Job offer

It been quite a while since my last post, wala me sa mood magsulat as in everyday parang palaging may aberya. Madalas akong malungkot lalo na kapag bago matulog, napakarami kong iniisip at hindi ko maintindihan sarili ko kaya heto todo na naman eyebags ko sa laki at nangingitim kakapuyat. Meron me isang bagay na hindi ko mapagdesisyonan kung itutuloy ko ba or hindi. Ito yung pag aabroad noong Holy Week when I was in Bataan, may tumawag sa cp ko si Mr. Othman from Saudi, he told me that he got my application from a talent pool sa net. He conducted the interview thru phone and he's now hiring me for Executive Secretary position. At first natuwa ako, pero nung napag-isip isip ko parang natatakot yata ako.
Before when I was still in college, nauso yung mga technician sa Taiwan, siguro mga nakatatlong apply ako hindi ako makapasa-pasa sa final interview. Pero kung tutuusin mas naniniwala ako na qualified ako compared dun sa mga natanggap. May offer sa akin sa Saipan, ayaw naman ng mommy ko so wala din ako nagawa. Nag-aapply din ako as Front Desk Officer sa Fairmont Hotel ng Dubai, nag final interview kami sa Oakwood Hotel sa Makati and ang nag-interview sa akin yung Operations manager ng Hotel pumunta pa dito sa Pinas. Unfortunately hindi na naman ako natanggap. Nagpunta din ako sa POEA nag-apply, nakalimutan ko na kung anong work yun and after a year sumulat sila sa akin pinag-rereport para sa final submission ng requirements and interview na naman. Ito naman yung mga panahon na wala na akong gana mag-abroad sa mga failures and rejections na natanggap ko. Last year sabi ko sa sarili ko susunod ako dun sa dati kong officemate na nasa Abu Dhabi ngayon, bago matapos yung taon inayos ko yung transcript of records ko pina authenticate ko, red ribbon kung tawagin, renew ng passport, renew ng NBI and apply for Driver's License. Nag-ipon din ako ng konting pera and nag loan ako sa bank ng 60K para sa pamasahe and visa. Kung kelan ready na ako, eto naman ang Global Recession walang patumanggang tanggalan sa trabaho at unti-unti nagsasara yung mga opisina sa Abu Dhabi according dun sa dati kong officemate. So, kung ganun na nga ayokong mag take ng risk kse siguradong talo ako dito, Sabi nya baka mahirapan ako maghanap ng trabaho ang pag nag expire yung tourist visa ko kelangan mag-exit sa neighboring country so another gastos na naman and baka mapunta lang sa wala yung perang inutang ko. Buti na lang pwede ko pang revoke yung approved loan ko sa bank. pumayag naman sila kase may 2 month period na allowance silang binigay sa akin. Tapos ngayon yung recent na trabaho papunta naman ng Dammam, Saudi Arabia, yes gusto ko pero parang aatras yata ako, hindi na ganon kalakas loob ko compared noong mas bata pa ako. Gusto kong subukan pero nagdadalawang isip ako na baka may problema na naman na pwedeng maging dahilan sa di ko pag-alis. Natatakot ako sa rejection. I still don't know kung itutuloy ko pa ito, sa ngayon meron na akong request for medical exam sa SM Lazo clinic. Ewan hindi ko maintindihan sarili ko.

Extra sa Commercial

last friday night June 12, I went to my friends house kila Gilbert sa mandaluyong. As usual inuman and walang humpay na kwentuhan. Maya-maya nag-txt sa kanya c Jaymie officemate nya from ELAN modelling agency, sabi nag-back out daw yung isang talent nilang batang lalaki. Tinanong naman ako ni Gilbert kung meron me pamangkin na age 5 to 7 years old boy sabi ko meron si JR. So ask nya agad kung pwede sya tomorrow morning 7:30am para mag extra sa commercial ng catsup. Sabi ko I'll ask first her mom kung pwede. After calling my sister, payag naman siya and para ma-experience naman daw ng bata malay mo madaanan siya ng camera makita pa sa tv. So payag na ang mommy nya yun nga lang ako ang yaya kasi may baby syang 3 months old syempre hindi naman pwedeng iwan yun. Natapos me makipag-inuman kay Gilbert around 1am and naka-uwi ako around 2am na. Diretso tulog agad kse dapat 5am gsing na ako kse sunduin ko pa si JR and biyahe pa kme sa location sa Pasay.

The following day, I woke up around 5:15am. Cleaned up Wacky and pinakain ko muna, took a bath and karipas na papunta sa house ng sister ko para sunduin si JR. Mga 6:20am na nang dumating ako sa house ng sister ko sabi ko mag-taxi na lang kami para umabot kami sa call time na 7:30am. Habang nasa taxi palagi kong tinatanong si JR kung nahihilo ba kasi baka magsuka. Sabi nya Tito saan ba tayo pupunta? at kaninong Birthday ba yun?. Anu daw? Natawa ako sabi ko sa Pasay tayo pupunta at hindi Birthday ang pupuntahan natin kundi shooting ng commercial. Tito anu yung Commercial? Ang commercial sa tagalog ay patalastas, ito yung napapanood mo sa tv kapag tapos na yung palabas. Katulad nung bulilit-bulilit, aarte kayo kung ano sasabihin nang director. Tumahimik lang si JR malamang naiintindihan nya naman ng kaunti yong paliwanag ko.

Sa kanto kung saan kakaliwa dapat ang taxi nakita ko na si Jaymie yung contact ko para sa commercial. So, bumaba na rin kami ni JR at naglakad na lang patungong Revolver Studio kung saan gagawin ang shooting. Dumating kami on time then may nakahain na agad sa breakfast para sa amin. Eat muna ng konti pakondisyon sa bata, kung anu gusto nya binibigay ko para hindi mag-tantrums later on.

Start na ng shooting binihisan ko na sya ng pang school uniform na binigay ng staff kasi ang set up nila nasa classroom sila. Mas excited yata ako kaysa kay JR, lumabas ang pagiging stage uncle ko. Nakakapagod kasi paulit-ulit yung takes pero mukha namang nag-eenjoy silang mga kids sa ginagawa nila. Alas dose na ng tanghali hindi pa din tapos ang shooting, break muna 1 hour para makakain and konting rest ang mga bata then shoot ulit ng hanggang 3pm sa wakas tapos na din at makaka-uwi na kami. Talent Fee nga pala ni JR is 1K, not bad.

History Repeats Itself

I was in a bad mood two weeks ago, as in sobra para akong sasabog sa kabwisitan gusto ko syang banatan, sapakin at patumbahin sa opisina nya para ipamukha sa kanya kung sino kinakatalo nya.

He used to be one of my bestbud dito sa company, eventhough magka-iba kami ng department we make it a point na every lunch time nagkikita kami para magyosi and kuwentuhan or kung hindi naman chikahan sa telepono. Matagal na din kami magkakilala since 2001, we first met dun sa isang company kung saan mag-officemates naman kami. I believe I treated him very well, lahat lahat ginawa ko kase nga were bestbuds. Sa gimik, sa trabaho, personal problems I'm always there to listen and helped him. Kaya hindi ko maintindihan inspite of me being helpful and dependable friend eh tataluhin ng kaibigan.

Nag-away na din kami dahil sa isang lalaki when we were in the other company. I had this prospect and he has his own also. Malaman-laman ko na lang na nagda-date na pala sila nung prospect ko. Ano ito sulutan? Initial reaction was ok lang pero in the process hindi pala. So, hindi ko na siya pinansin and it took us several months na hindi nag-uusap. All of our friends were saying na lalaki lang yan and ang lumalabas na may kasalanan ako pa, kasi ako yung ayaw makipag-ayos sa kanya. Since nanghihinayang ako sa friendship and sa pinagsamahan namin, nagkabati din kami. I ask him na mag-inuman ang forget about everything.

Until last March, I again had this prospect and he knows how I like the person so much. But, ganun pa din parehong-pareho style, same strategies, same ways. The guy was texting me and telling me that my friend was texting him. So to my dismay, I kept distance to both of them. I don't want complications and confusions kaya pinabayaan ko na lang sila, I don't know kung naging sila nga or whatever. Well, history repeats itself. ika nga
At first nag-uusap pa kami ng used to be bestbud ko pero siguro naramdam nya cold na ako. I try my best na maging civil and not to comment or talk about the issue. Until one day, hindi na rin sya nagpaparamdam, he never text me, he never visit and pick me up here in the office para magyosi. So, nagtanong yung bestfriend-officemate kong girl kung what happened. I just told her lahat, I think naintindihan nya ako. Even, sa lahat ng kakilala namin sa company was asking what happened. I just told them nothing, nagkaroon lang kami ng misunderstanding period.
So ako, cool lang ako sa office pero syempre deep inside sobrang disappointed and masama loob ko sa ginawa nya. Pero tahimik lang ako.

Days passes, I've been hearing not good things about me na galing sa kanya. Nagco-comment sya sa mga kaopisina ko, syempre ikukuwento nila sa akin at napapahiya ako. Ako naman palagi kong sinasabi na wala yun, magkaka-ayos din kami soon. Never akong nagsalita about the real issue or anything againts him sa lahat ng nakakakilala sa amin except sa officemate ko lang na gurl na nasasaktan ako sa mga sinasabi nya. As if, sa dami-dami ng narinig ko at patutsada nya hindi na kami magkaka-ayos pa.
Even sa manager nya nagkukuwento siya. Sabi ng manager nya na wag daw namin pagtalunan ang iisang lalaki, napakaraming fishes daw in the ocean. Hindi pa din ako nagsalita pero sa isip-isip ko bakit ganun kung anu yung gusto kong isda pilit nya ginugusto din. Mukha na namang masama ako kase ako yung pinagsasabihan.
Hanggang sa nakatanggap ng txt message yung bestfriend kong gurl coming from him, na nagco-comment na naman ng hindi maganda. Pinabasa sa akin syempre, hindi muna ako nag-react tumahimik lang ako. Sabi ni gurl himala wala daw akong reaction, ang hindi nya lang alam kumukulo na ang dugo ko nagtitimpi lang ako. Sa sobrang galit ko gusto ko talagang sugurin sya sa opisina niya, magkapahiyaan na, gusto ko siyang gulpuhin, hanggang sa sinabihan ko yung mga officemate ko na wag siyang magpapakita at sasalubong sa dadaanan ko kundi uupakan ko talaga siya. Lahat takang taka sinabi ko na lang masyadong matalim dila niya.
Nag text ako sa kanya "HOY P.I. KA INAANO BA KITA, KUNG ANU-ANONG KUMENTO NARIRINIG KO SAYO BAKA GUSTO MU SUGURIN KITA OPISINA MU AT MAKITA MU HINAHANAP MU." finally nagsalita din ako.
Galit na galit ako pero nagpipigil ako kasi kilala ko sarili ko baka kung anu magawa ko sa kanya.
Ewan ko lang kung makuha pa nyang magkumento na laban sa akin. Takot lang nya.

Last Sunday morning binisita ako ng elementary friend ko sa bahay, as usual walang humpay na kwentuhan hanggang sa kamustahin nya yung common friend namin. Naikwento ko sa kanya lahat ng nangyayari at naalala ko nangyari din pala sa kanya ito last January. Kaya mas lalong napasarap kwentuhan namin. Hanggang sa ma-realized ko na lahat ng gusto ko mapa-bagay man, lugar, or pangarap ko sa buhay ginagaya niya at dun ko naintindihan na pati pagpili ko sa lalaki eh ginugusto din nya. In short nai-inggit pala sya sa akin. How pathetic he is.
Nanghihinayang ako sa pingasamahan namin. Yung unang insidente pinagbigyan ko na, ngunit sa pangalawang pagkakataon ayoko na. Abusado naman sya.

Tao lang po marunong din magpatawad pero hindi kayang lumimot.